Pijpleidingblog

90427 Vandaag niet joggen.

Eerst eens kijken hoe dat het gisteren zondag is afgelopen met de 10 miles in Antwerpen.

http://assets.rug.be/img_art/site/images/5237D0A6-F691-4976-B615-CE00DB2B4707.pdf

13883.     7875     VAN DE PEER Roger     64     13943     2:21:15     2:03:31     +1:14:28     0:07:40     10323 MAL

Dit is 6 minuten rapper dan vorig jaar.

En de familie was er weer bij:  Annick 1:26, Egon 1:29, Gert 1:35.

Joëlle had de taak opzich genomen om voor de nodige aanmoediging te zorgen. Aan het Justitiepaleis en aan de ingang van de Waaslandtunnel stond ze met een spandoek: ” Hop Hop.  De peren aan de top.”  Op de drink van verjaarder Egon, onthulde ze de andere spandoek: “Gelukkige verjaardag Egon”. Maar haar geroep kon de aandacht van de met ipod gefocuste sporters Egon en Annick, niet trekken.

Ik heb genoten van de 10 miles. Het was een prachtige organisatie. Met veel deelnemende bedrijven en sportzaken. Vorige jaar had Gert ons ingeschreven langs BASF, maar dit jaar kwam dit te laat en moesten we varen onder persoonlijke vlag. Mogelijk ziet Pijpleiding.com er volgend jaar brood in om t-shirts te sponsoren en kan ons nieuw magazine Scheldelaan hiervoor promotie maken.

Zo twee maal per week joggen langs het Hartelkanaal in de omgeving van Hotel de Beer, heeft toch voor 6 minuten vooruitgang gezorgd. De test om op een avondje een rondje te maken over de bruggen van Brielle en Oostvoorne heeft zich bevestigd in een comfortabele en toeristische jogging van de 10 miles in Antwerpen.

Misschien kan ik voor volgend jaar de 10 miles van Rotterdam eens meelopen als test voor deze van Antwerpen.

Slaapwel

Roger.

Blijkbaar ben ik

90420 Vrienden van de Scheldelaan.

“Interactief” schrijft de hoofdredacteur van “Scheldelaan Mei 2009″ in zijn voorwoord, dat ik als uitgever kon inzien.

Het is toch geen blog? Antwoordde ik. Schrijf maandag maar een blog voor het tijdschrift, was zijn antwoord.

Hoe is dat bedoeld? Direct maak ik een vergelijking met het tijdschrift “Europoort Kringen”. Die hebben zomaar 5 column-schrijvers.

Wat zou ik dat fijn vinden mochten we met Scheldelaan ook een schare vaste en losse schrijvers kunnen warm maken om foto’s en teksten aan te leveren. Alsook ondernemingen die hun artikels bezorgen en leveranciers die publiciteit plaatsen. Waarom geen bewoners, werklui en toeristen die hun wel en wee willen delen.

Ik wil het niet onder stoelen of banken steken, maar Europoort Kringen is het grote voorbeeld voor het tijdschrift Scheldelaan.

Er zijn zo veel parallellen als verschillen tussen de twee haven-industries, die een eigen tijdschrift verantwoorden. Dan mag volgens districtburgemeester Bartholomeeussen de concurrentie tussen de havens van Rotterdam en Antwerpen verleden tijd zijn, maar een typische aanpak van de twee havens blijven voor groeikansen zorgen.

Ik vind dat de uitgave Scheldelaan een mooie opportuniteit is om meer samenhorigheid te scheppen. Misschien is dat wel de conclusie die ik ondervind bij het werken in de Europoort. Alles lijkt hier zo maakbaar. Er wordt gemakkelijker gepraat over hoe de dingen er uit moeten zien. Overleggen zeggen ze dan. Al was het met graffitti.

Maar ik heb het onderhavige tijdschrift zien groeien, met overleg en in grote samenhorigheid met de deelnemers, allemaal vrienden van de Scheldelaan.

Goed gewerkt Dirk.

Roger

Er is er eentje jarig in Brielle. 90406 

Op 1 april 1572 verloor Alva Den Briel wordt nog altijd in de lagere school geleerd. Toentertijd werden de Nederlanden (België en Nederland nu) bevrijd van de Spanjaarden. 

Wel leuk om te weten dat we als Belgen met Nederlanders werken aan de bouw van Abengoa,  een Spaanse bio-ethanolfabriek in de Europoort.
De verjaardag van de oprichting, nu 5 jaar, van mijn bedrijf :”Pijpleiding.com”, valt ook op 1 april.

Mijn oud collega Erik van bij BASF  die ik reeds vermelde en ook bij VOS is komen werken, heb ik gaarne gevraagd om de verjaardag van 1 april in Brielle mee te gaan vieren.

Natuurlijk was dit een gelegenheid om ook andere collega’s bij VOS aan te spreken om in het stadje van Brielle een pintje te gaan drinken. 

Niettegenstaande het aanlokkelijke historische programma bleven we als de 2 hotelgasten over om de overwinning te gaan vieren met de hellebaarden en deernen in het vestingstadje. 

We hebben ons heel aangenaam geamuseerd in Brielle en in een lekker avondzonnetje een flinke wandeling door de straatjes gemaakt.  

Ook de Cantonese rijsttafel bij Restaurant Lotus was een waardige afsluiter van deze prachtige dag.

Hier enkele fotos van Brielle.

Opgepast! Dit is geen1-aprilgrap

Bij de Rozemarijntjes in de Boterstraat.

Hij die geen liedje kent, die moet er maar eentje fluiten.

Eric in het zonnetje van Brielle.

Naschrift 90327

Er is er eentje jarig bij VOS.

Gaarne nog een naschrift als bedankje en herinnering aan de collega’s ter gelegenheid van mijn 67ste verjaardag. In het bezonder Carly, die voor de hoed zorgde, Ed, die voor de foto zorgde, maar ook Lizzy, Ron, Robert en Mieke van Garland, die voor bloemen en warme appelflappen zorgde op de job. Het was heel plezant om ook een rondgang te maken in de  werkplaats en een informeel praatje te kunnen maken met de talrijke lassers en fitters.

We kunnen weer een jaartje verder.

Roger

Moet ge daar zo oud voor geworden zijn? Ik word volgende zaterdag 67 jaar. Nederlanders zijn babbelaars. Ik heb als Belg, babbelen altijd als tijd stelen van de baas gevonden. Maar de Nederlanders in mijn omgeving vinden dit een vereiste voor een goede verstandhouding.

Het is heel wat wennen, om aan deze ceremonie deel te nemen. Het vraagt van mij extra inspanning om een losse conversatie langer dan 3 minuten vol te houden. Ik probeer altijd weg te kijken naar mijn werkblad of scherm, waarmee ik aangeef om verder te werken. Actief luisteren is dan moeilijk.

Maar een informele babbel zorgt voor een creatieve sfeer, die bij moeilijke problemen voor inspiratie zorgt.

Het zorgt voor het nodige vertrouwen in elkaar. Bevestiging, dat de andere een belangrijke bijdrage betekend voor de oplossing.

Dat heb ik vandaag mogen ondervinden en daar ben ik heel blij voor dat ik dat in mijn blog kan neerschrijven. Dat geluk heb ik te danken aan de reactie van Fransien van der P. die reageert op het Bletzpraatje van 20/2 over veel praten:, over spreken en schrijven in het blog van Jan Bletz.

In dezelfde zin heb ik de 7 columns gelezen in het tijdschrift Europoort Kringen feb 2009.  Gezellige praatjes over techniek, energie en duurzaamheid.

Vriendelijke groeten,

Roger

Excuseer, maar vorige week geen nieuw blog. Ik was goed ziek. In de darmpjes. Dus lekker vroeg in bed en weinig eten.

Maar nu, ben ik springlevend.

Ik ben gaan joggen in de andere richting dan deze van De Beer naar het Q8-truckersstation. Dit op aanraden van René. Een nieuwe collega (ook van Garland) die als uitvoerder de Henk komt versterken die op zijn beurt de job van Kees (Projectmanager) heeft overgenomen voor een paar maanden. Hij vertelde dat er langs de Hartel, in de richting van de nieuwe Maasvlakte voor de brug naar Oostvoorne een gezelligere etablisment is. Questie om niet in De Beer een Trappistje van Westmalle te moeten drinken.

Het was vandaag schoon weer. Geen wind, want de 12 apostelen langs zwaaikom van de Hartel bewogen haast niet. Na een 25 minuutjes joggen kwam inderdaad een strand-chalet-achtig bouwwerkje in het zicht, aan afrit 10 van de A15, vlakbij een brandweerkazerne.  Het zicht van de mooie spoorbrug over de Hartel naar Oostvoorne trok iets meer mijn aandacht, daarom ben ik natuurlijk wat verder gaan joggen om deze van dichtbij te bekijken. Voor de overspanning zijn 2 bogen in buis van diameter 1200 gebruikt,  die in het midden samenkomen. Vlak daarnaast ligt een betonnen brug voor de A15. {Hier moet zeker een foto komen van deze brug}.  Bij het terugkeren zag ik dat het fietspad naast de Hartel ook een wandelpad is van de GR of zoals de Nederlanders dat noemen LAW (Lange Afstand Wandelpaden). Volgens “http://www.wandelnet.nl/wandelroute/oeverloperpad”, komt dit van de ferrieboten en loopt over de schone brug naar Brielle.

Op mijn stappen terug ben ik toch in het wegrestaurant “De Nieuwe Pionier” binnen gestapt. Inderdaad een truckersrestaurant, met een ronde toog en toiletten die naar eau de javel ruiken, uitgebaat door Sneeuwwitje en haar Stiefmoeder.

Op de kleine en grote kaart keuze genoeg.  Mijn keuze viel op een Nasischotel. Noedels,  een dotje verse sla met dressing en wortelsla uit een potje,  kroepoekchips en kip op stokjes. Gedeeltelijk overgoten met bruine specie. Ik denk dat kabouter Pruttel hier minstens een week een lange lip voor trekt. Het was eetbaar maar een Nederlandse kok onwaardig.  Voor de rest een gastvrije bedoening. Dagbladen en tijdschriften aan een grote tafel met zetelstoelen. Petroleumlampjes op elke tafel,. Gecapitonneerd leren salon. Internetkamer, douche, rook- en gokkamer.  En grote opschriften aan de douchemuur: “Wie geen euro in het potje doet, zorgt er voor dat de goeie voor de kwaaien moet opdraaien”.

Nog wat over mijn nieuwe collega’s. Hans heb ik al vernoemd in mijn verhaal “Op en Neer” een voorbeeld van een chauffeur. Hij verdient minstens een foto hier. Bij deze.

In de ritten van en naar het werk, kan ik me bezig houden door tafereeltjes op en langs de autostrade te fotograferen. Met een digitaaltoestel is dat helemaal geen probleem en hierdoor leer ik ook beter omgaan met dat ding. Hans zegt wel dat het lijkt op industriele spionage. Ik denk dan bij mijn eigen, dat de Duitsers toch al lang de oorlog verloren hebben. René vertelde van de Chinezen, waar hij montages gedaan heeft, alles moesten weten en alles opschreven en optekenden, zelfs de merkplaatjes van de elektrische motoren werden nauwkeurig opgemeten. Ze kopen een fabriek en maken er naast zelf een.

Ook de werkvoorbereiding is aan versterking toe en hiervoor werd Carlie bereid gevonden, oude kennis van Eric, die ook nieuw is bij VOS, maar voor een ander project werkvoorbereiding doet en die ik ook ken van bij BASF.  Carlie wordt dit jaar 70, maar laveert rustig verder. Van Ed heb ik ook al vertel, de materiaalmeester van het project. Silvia werd ook al vermeld als projectsecretaresse. Zij opent het spoor naar de dames in de omgeving van het onthaal met Janneke [Jenneke]: een jonge dame met ponny-allures. Ook in die omgeving is Anja te vinden die voor de facturatie zorgt. Haar heb ik belooft om op te zoeken welke Belg een liedje geschreven heeft over Anja. Het is toch ook een naam die vaak voorkomt in België. Maar hare naam komt van Anna-Jacoba. Zover had ik niet kunnen denken. Wel heb ik de naam van de zanger en entertainer gevonden “Luc De Vos”.  Het kan niet beter passen bij firma Vos Industrial Projects. http://admin.brusselnieuws.be/artikels/cultuur/luc-de-vos-geluk-moet-je-bevechten/?searchterm=werkloos

Slaapwel.

Flinter 90302

Wanneer er naar huis wordt gereden, komen we eerst door de Thomassentunnel, dan de Botlektunnel en dan de Heinenoordtunnel.

Aan het Vaanplein, beroemd voor zijn files, staat er naast een lichtreclame van Flinter een groot spandoek met “Goede Zeevarenden - Welkom” op een gebouw naast de A15.

Ik kan me niet voorstellen dat er slechte zeevarenden ergens wel welkom zijn. Maar hiermede worden zeker Nederlanders bedoeld. Dat zijn allemaal goede zeevarenden. Hierbij wil ik gaarne denken aan de boeken van Jan De Hartog, zoals Hollands Glorie en nog vele andere titels die over de zeevaart en de oorlog gaan. Stuk voor stuk heel aangename literatuur. Maar ook de 4-delige reeks: “De kinderen van het Licht”, heeft meer dan een aangename indruk achter gelaten. Hierin komt het Angelsaksisch temperament van de Nederlander goed tot uiting. Zie ook http://nl.wikipedia.org/wiki/Jan_de_Hartog . In 2004 onthulde zijn weduwe in Maassluis een gedenkplaat ter nagedachtenis van Jan de Hartog

Niet dat ik hiermede een analyse wil maken van de Nederlanders, maar je kan in de ontmoeting met Nederlanders er niet onderuit. Wat is nu het verschil tussen Nederlanders en Vlamingen. Je zou het zo niet denken, maar er is zelfs een vereniging opgericht door een Brusselse Vlaming om Nederland en Vlaanderen dichter bij elkaar te krijgen. Het ANV of Internationale vereniging voor de Nederlandse Taal en Cultuur.De voorzitter Bert van der Stoel, wethouder in Bergen op Zoom, spreekt in hun tijdschrift “Nederlands van nu”, dat de persoonlijke drijfveer het zoeken is naar identiteit.Hij stelt ook vast, dat ondanks het gevoel van eeuwen betrokkenheid, de verschillende culturen moeilijk te combineren zijn. Zoals het verschil in aanpak. Een Nederlander maakt een afspraak voor goede en slechte dagen, een Vlaming heeft meer de neiging een afspraak aan te passen aan de omstandigheden. Er is een Vlaamse uitdrukking, ‘mijn plan trekken’, doorgaans zonder vastomlijnde route. Nederlanders zijn gek op plannen maken en een Vlaming trekt zijne plan. Verschillende verwachtingspatronen , culturele verschillen. Samenwerking verbeteren, we kunnen het zelf nog niet, hoe kunnen we integratie van anderen verwachten? www.algemeennederlandsverbond.org

Slaapwel

Roger

Maandagavond was ik op het gezellig verjaardagfeestje van dochter Annick en kon ik ook de vaste blogavond inruilen met een dag uitslapen en verlof. De verlofdag heb ik ook kunnen versieren met een jogging, op aanmoediging van Annick. Ze vindt het hoogtijd om aan een trainingsschema te beginnen voor de volgende ING-10 Miles in Antwerpen in de maand april.

In een brief aan de bedrijven word ik uitgenodigd door Hotel De Beer om het 40 jarig bestaan van het vroegere zeemanscentrum Nautilius, mee te komen vieren met een benefietdiner. Voor slecht 125 euro per persoon bij een tafel van 8 personen kan er duchtig genetwerkt worden met belanghebbende uit het havengebied. Deze actie is gedacht om het tekort van 120.000 euro per jaar op de exploitatie te helpen delgen, daar de gemeente en het havenbedrijf van Amsterdam dat niet meer willen doen.

Het woelige bestaan van het zeemanscentrum, dat door prinses Margarita in 1969 werd geopend, laat me ook denken aan het Internationaal Zeemanshuis in Antwerpen dat enerzijds zijn activiteiten ook aangepast heeft naar low-budgethotel en anderzijds aan de dreigende plannen om het Zeemanshuis te slopen voor een complex met winkels, kantoren en een hotel.

Hotel de Beer met zijn 4 sterren, eenpersoonskamers, ruime suites, luxe restaurant, binnenzwembad, tennis- en voetbalpleinen is  gelegen midden in het beetje groen van de Europoort industrie,  aan het Hartelkanaal  maar ligt ver van de bewoonde wereld. Dit in tegenstelling van het sinjorenhotel Internationaal Zeemanshuis met 1 ster en gelegen in het hartje van Antwerpen, maar de helft goedkoper (www.booking.com).

De grandeur van Hotel de Beer laat me ook terugdenken aan Nautiliushotel met Brasserie - Restaurant op de bovenste verdieping (7de), een markant gebouw aan de Scheldelaan, vlakbij de Boudewijnsluis in Antwerpen.

In de glorietijd van het eenzame gebouw, midden de lichtjes van de petroleum, misschien ook 40 jaar geleden,  wilde ik er maar al te gaarne pronken met vrienden en vriendinnen met een ritje met de auto en een bezoekje aan de panoramische brasserie op de bovenste verdieping. Ik zeg was, want het is al zeker 20 jaar geleden afgebroken en laat me denken aan de zone vreemde situatie van Hotel De Beer.  Zoals voor het Antwerps Zeemanshuis hoop ik ook dat Hotel De Beer verder stand kan houden.

Eigenlijk wou ik nog iets vertellen over Blogs, maar ik moet het kort houden mijn tijd zit er dik op.

Andermaal André Nollet
Roger van de Peer reageert op Blog van Jan Bletz Vers Geperst 3- 23-1-2009
http://www.xs4all.nl/~jan/Vers%20Geperst/VersGeperst3-2009.htm

“Hallo,

Ik lees elke week de nieuwsbrief van Jan Bletz. Die man kan het goed schrijven!

Deze week stond André Nollet zijn verjaardag er in.

Ik ben blij met de gelukwensen van Jan Bletz aan André Nollet voor zijn 63ste verjaardag. Ik voeg gaarne mijn gelukwensen eraan toe.

Ik heb een karikatuur getekend gekregen van André Nollet op mijn eerste bijgewoonde Bentley (Intergraph) gebruikers meeting in de Walen (ca. 1993). Vorig jaar had de gebruikersmeeting plaats in de Zoo Van Antwerpen. Beste leuk volk bij Bentley.”

Dit is de juiste website www.nollet-cartoons.be. Andre heeft ook een fantastische blog .

Jan maakt elke week een strip met eenheden uit www.com-mix.org waarmee je zelf cartoons kunt samenstellen.

________________________________________

Op en neer

Van Kapellen tot in Europoort is het ongeveer 125 km. Ik reken daarvoor 1,5 uur rijden.

De reistijd, (het vroeg opstaan 4:40) de donkere tijden, de afstand, de lage temperaturen, de diverse nattigheid en de files zijn natuurlijk redenen om op hotel te gaan. Een dag hotel is gelijk aan 3 uur vrije tijd. Maar een avondje thuis is ook niet te versmaden. Daarom kies ik voor de combinatie maandag en woensdag overnachten en de andere dagen op en neer.

Dank zij mijn collega Hans uit Roosendaal worden de ritten veiliger en gezelliger door samen te rijden. Goed voor het milieu.

Hotel De Beer is comfortabel en ruim en ligt op 1,5 km van de werkplaats Vos Industrial Projects. Juist genoeg voor een fikse wandeling. Het hotel ligt niet in een stadscentrum, maar je hebt een mooi uitzicht op het Hartel kanaal en de boten die er op varen.

Collega Ed (uitgesproken At) wees me op de bevoorradingsmogelijkheden bij het Q8-truckershop langs de autoweg maar ook bereikbaar langs het fietspad langs het Hartelkanaal op een boogscheut van hotel De Beer.

Het is het eerste stukje dat ik hier heb kunnen verkennen in de korte en vroeg donkere avonden van januari 2009. Een huzarensalaatje heb ik al eens mee naar de kamer gehamsterd om mijn avondmaaltijd wat op te beuren. Elke avond alleen en lang wachten op een schotel in het restaurant zint me ook niet altijd.

De avonden zijn rap voorbij. Maandag mijn e-mail checken en mijn blog bijwerken. Woensdag mijn Engelse les voor donderdagavond voorbereiden.  Zo vliegen de weken voorbij. Het is zeker geen sinecure om op hotel te internetten. In hotel De Zalm in Brielle kon je enkel draadloos internetten en moest je inloggen bij KPN met kraskaarten of met de Visakaart. Bij De Beer kan je met een kabel internetten, maar ook niet op alle kamers. Draadloos kan je dat dan wel, maar dan moet je bij T-mobil inloggen. Ik heb ook al eens gedacht om met een gsmmodem te internetten. De hotel-internetoplossing met de kabel kost me 80 euro per maand (10 EURO x 8 keer/maand) en een KPN-jaar gsm-abonnement kost met usb-modem 276 euro. Op 3,5 maanden heb ik een break-even, maar is de capaciteit voldoende van de gsm-modem?

We zijn nu al goed in februari bezig en het weer moedigt me niet  aan om iets meer te doen dan een wandelingetje. Ik zou eens gaarne een paar kilometer joggen langs het Hartelkanaal. Maar die tijd komt zeker, ook komt er tijd om af te spreken met familie en vrienden om samen een stukje van Rotterdam of Brielle te verkennen. Misschien wordt het dan ook wat knusser in het zwembad van hotel De Beer.

Wachtend op zonnige dagen, conditioneer ik me zoveel mogelijk om onze Hollandse vrienden te verstaan en te begrijpen. De receptioniste en de ontbijtdame van hotel De Beer spreken je al in het Nederlands aan i.p.v. het standaard Hello.

Ik ben blij dat ik dat mag beleven en voel me begunstigd door het lot, om zoveel maakbare werelden te zien en er aan mee te werken.

Als je zoekt op Europoort krijg je in Wikipedia volgende definitie te zien:

De Europoort is een industrie- en havengebied ten zuiden van de Nieuwe Waterweg en ten noorden van het Hartelkanaal, ten oosten van de Maasvlakte en ten westen van de Botlek. Het gebied behoort tot de gemeente Rotterdam en is 3600 ha groot. Het wordt ook wel een mainport genoemd.

De Europoort vormt samen met de Botlek een van de omvangrijkste petrochemie-industriegebieden van de wereld. Aan het begin van het Calandkanaal vindt ertsoverslag plaats bij Ertsoverslagbedrijf Europoort. In het oosten van het Europoort-gebied vindt overslag van auto’s, staal en houtproducten plaats op gespecialiseerde terminals.

Een gelijkaardige  definitie is niet gevonden voor Scheldelaan.  In het artikeltje in De Morgen van 27/02/08 wordt een ethyleenlek gemeld op de Scheldelaan in de Antwerpse haven.

De Scheldelaan begint daar waar de Oosterweelsteenweg aan het Noorkasteel aan de Schelde komt en volgt de Schelde over de Kruisschans- en Boudewijnsluit, tussen de Schelde en het Kanaaldok, voorbij Lillo, over de Berendrecht- en Zandvlietsluits, rond de BASF, om de Scheldeloop te verlaten en tussen BASF en de Schelde-Rijn-verbinding langs de Nederlandse grens over de Noordlandbrug aan te sluiten op de Hollandweg van Zandvliet naar Ossendrecht.

De Scheldelaan is voornamelijk bekend voor zijn chemische en petro-chemische fabrieken. De twee hoogwater-containerterminals worden eveneens langs de Scheldelaan bediend.

Eind 2007 werd een nieuw fietspad langs de Scheldelaan ingehuldigd, hiermee is het fietstoerisme en het fietsverkeer naar de fabrieken een heel stuk veiliger en confortabeler geworden.

De Scheldelaan is een groot deel van de touristische Havenroute.

Niettegenstaande de grote inpact van de Schelde zijn er niet zoveel Scheldelanen te vinden.

Pijpleiding.com heeft de benaming gekozen om zijn opleidingsaktiviteiten op het gebied van  procestechniek te kenmerken en te localiseren in Lillo op de Scheldelaan.

De impact van het begrip de Scheldelaan in Antwerpen op de chemie en petro-chemie heeft mij ertoe uitgenodigd om het te vergelijken met Europoort en Botlek.

Ken jij verschillen of punten van gelijkenis?

Vg

Roger

Projectteam.

Hans en Henk werden al voorgesteld als Planner en Uitvoerder.

Een week later kregen we versterking van Ed. Een gehaaide materiaalbeheerder, als je het mij vraagt. Hij is zeker van zijn stuk en legt heel wat gewicht in de weegschaal.

Met mij als werkvoorbereider zitten we als ingeleenden in een bureaukeet op het terrein van de shop.

De eerste projectvergadering, welke nu elke maandag en vrijdag om 9 uur begint, werd voorgezeten, door projectleider Sulo. Die heeft de job overgenomen van Marcel die de firma verlaat om ergens anders te beginnen.

Sulo en Kees die voor de werfleiding instaat, beheren samen de centjes van het project.

Het projectteam wordt versterkt door de vaste personeelsleden van VOS. Een Veiligheidschef, een kwaliteitsmanager Marco, een inspecteur, zij waren ook ook aanwezig op de vergadering. Piet werkt samen met Ed voor het materiaal netjes te versassen. Nog een Henk heeft de leiding over de werkplaats.

Er zijn zeker nog vele andere vaste werknemers die hun inbreng hebben in het project, als de calculator, de boekhouder en zeker niet te vergeten Janneke (v) die voor het onthaal zorgt.

Het viel me vandaag extra op hoe familiaal het bij Vos aan toegaat. Een inspecteur die al 8 jaar bij Vos werkt en als fitter, lasser geëvolueerd is, is de zoon van een uitvoerder die nog langer bij Vos werkt. Ik denk dat zijn vader elke morgen om 7 uur een 10-tal Metro-krantjes meeneemt voor zijn collega’s.

Ik apprecieer de gemoedelijke omgang van de collega’s en ben onder de indruk van Sulo’s oproep om de gelederen van het projectteam te sluiten en niet te kankeren op kleine onvolmaaktheden in de organisatie. We zijn nu met meer dan 500 jaren aanwezige specialisten, in een lerende gemeenschap, met vele nieuwe tools , die stapgewijs hun intrede kunnen doen. Het is niet bijzonder moeilijk om pijpen aan elkaar te lassen en deze in de installaties in te trekken. Maar een zekere zorgvuldigheid en nauwgezetheid is toch noodzakelijk.

Ik voel me best gelukkig in zo ‘n sfeer.

Roger 90121